Ja, Daniel Blake, historia zwykłego człowieka

Co się dzieje, gdy pozostajemy w tyle w tym systemie? Jak bezrobocie wpływa na określony wiek lub na określone sektory populacji? Czy rządy chronią najbardziej potrzebujących? „Ja, Daniel Blake” opowiada duszącą rzeczywistość zwykłego człowieka, otacza nas ślepą uliczką, z której wydostanie się będzie niezwykle trudne.



syndrom z pogranicza, co to jest

Ja, Daniel Blake, historia

JA, Daniel Blake (2016) to brytyjski film reżysera Kena Loacha, z udziałem głównych aktorów Dave'a Johnsa i Hayley Squires. Reżyser Loach wyróżnia się filmografią charakteryzującą się dramatami społecznymi, surowym realizmem z ideologicznymi niuansami.





Kino Loacha karmi się rzeczywistością i wykorzystuje media audiowizualne w bardzo konkretnym celu: potępiać nierówności, współczesne społeczeństwo i konsekwencje postępu, których media nie pokazują.

Na początku XX wieku wojny, rewolucje, Wielka Depresja itp. opracowali scenariusze, które podbiły wszystkie okładki gazet. Tak zaczęli się dyrektorzy zwracają uwagę na rzeczywistość, czerpiąc inspirację z gazet .



Kino realistyczne składa się z różnych niuansów, zbliżyło się do filmów dokumentalnych iw każdym kraju nabrało różnych konotacji. Na przykład we Francji wyróżnia się Jean Renoir, a we Włoszech z neorealizmem kino będzie miało swoje korzenie w okresie powojennym, w zdewastowanym kraju, który dał nam jeden z najciekawszych ruchów w historii kina.

Pokaż rzeczywistość taką, jaka jest, bez makijażu, bez ozdób, po prostu malując społeczeństwo danej epoki i pewnych miejsc. Loach podąża śladami innych twórców realistów i wykorzystuje swoje kino do zainicjowania ideologicznego wkładu i zachęty do refleksji na temat otaczającego nas świata.

Brytyjskie kino przyrodnicze, które dało nam takie tytuły Riff raff (1990), Wiatr, który wstrząsa jęczmieniem (2006) lub o czym jest ten artykuł Ja, Daniel Blake.

Ja, Daniel Blake: druga strona Europy

Europa, stary kontynent, przestrzeń, w której żyje wiele różnych krajów, różnorodność tożsamości i kultur. Miejsce zdobywców, historii, bogactwa, ale także wojny i cierpienia. Miejsce wyidealizowane, w którym l’eurocentrismo czasami uniemożliwia nam wyjrzenie poza nasze granice, a nawet osiągnięcie rzeczywistości, która kształtuje się w tych granicach.

Europa jest synonimem kultury, postępu, starego i nowego; kontynent pełen możliwości… a przynajmniej tak się wydaje. Wielka Brytania to wielka ikona kontynentu europejskiego, ale i świata. Jedno z tych miejsc, które podziwiamy z dołu, którego piękno stawia nas w cieniu, z jego kulturą… Krótko mówiąc, to kraina Szekspira, Beatlesów, a nawet Harry'ego Pottera. Co może się tam nie udać?

Ja, Daniel Blake jest to opowieść o zwykłym człowieku, o tym, który się nie wyróżnia, o bliźnim, o człowieku, który każdego dnia idzie zarabiać na życie. Zasadniczo Europejczyk czy dziecko świata z każdego zakątka czy miejsca przetrwa postęp najlepiej, jak potrafi.

miłość nie błaga o zwroty

Rodzina z filmu I Daniel Blake.

A za zwykłym człowiekiem kryje się protest, ostra krytyka rządów, administracji, tych, którzy powinni nas chronić, a którzy niestety tego nie robią. Bądź produktywny i konsumencki : to jest to, co jest potrzebne; ludzi chętnych do zrobienia wszystkiego dla firmy, które nigdy nie chorują, nie mają żadnych powiązań.

Co się dzieje, gdy świat zmienia się tak bardzo w krótkim czasie? Co dzieje się z osobami, które ukończyły 50 lat i są bez pracy i zdrowia? Daniel Blake to owdowiały stolarz, któremu po zawale serca lekarz odradza powrót do pracy.

Jednak dla państwa jego choroba nie jest na tyle poważna, by spowodować niezdolność do pracy, więc szuka pracy. Pośród gęstej sieci biurokratycznych sprzeczek Blake spotyka Katie, młodą bezrobotną matkę, która ledwo może nakarmić swoje dzieci. Postęp technologiczny i niezwykle sztywny stan po raz kolejny utrudnią życie bohaterom.

Rzeczywistość jest tym, co wspólne

Sytuacja Daniela i Katie nie jest najczęstsza, ale nie są też odosobnionymi przypadkami. Loach stara się pokazać najgorszą stronę społeczeństwa, w jakiej często znajduje się dzisiejszy człowiek, mający pracę i dom stan ubóstwa . I w tym tkwi magia filmu, myśląc, że może się to przytrafić każdemu z nas w pewnym sensie wszyscy jesteśmy Danielem Blakiem.

Praca i podatki, kupno domu, pełna lodówka: gdy się zestarzejemy, w zamian dostaniemy emeryturę. To wszystko jest normalne, uważamy to za coś oczywistego, przynajmniej dopóki mamy pracę. Jako obywatele mamy określone obowiązki wobec państwa co w zamian zapewnia nam spokój i stabilność.

czym jest nauka po śmierci

Państwo nas potrzebuje, a my potrzebujemy państwa. Jak dotąd wydaje się, że to więcej niż uczciwa wymiana. Ale co się dzieje, gdy tracimy pracę i mimo wszystko jesteśmy zmuszeni wypełniać nasze obowiązki jako obywatele? Jak możemy zapłacić za dom, jeśli nie możemy dostać pełnej lodówki? Dusząca sytuacja, która zmusza Loacha do złożenia raportu.

Bohaterowie filmu Ja, Daniel Blake.

Daniel Blake będzie zmuszony stawić czoła zgorzkniałej biurokracji, będzie musiał walczyć o wyjście z sytuacji, w której był przytłoczony . Znajduje się w prawdziwym ślepym zaułku, w ślepej uliczce, z której wydostanie się jest prawie niemożliwe; jego zdrowie uniemożliwia mu pracę, ale bez pracy nie będzie w stanie przetrwać w społeczeństwie, w którym wszystko, naprawdę wszystko, można kupić za pieniądze.

Film śledzi piekło nowoczesnego miasta, przedmieścia, jadłodajnie i marginalizację, w jakiej znajdują się niektórzy ludzie. I w tym przypadku, nie chcąc namalować stereotypu mniejszości, reżyser portretuje przeciętnego człowieka, Brytyjczyka, którego szczęście go opuściło.

Tutaj, wychodząc od normalności, od nazwiska osoby, do której odnosi się tytuł filmu, czyni nas uczestnikami cierpienia i prowadzi nas do refleksji nad naszą własną rolą w społeczeństwie.

oglądać obrazy z zamkniętymi oczami

Daniel Blake, prawdziwa postać

Jego imię, to imię, które już odkrywamy z tytułu, to imię tak prawdziwe i tak powszechne, Daniel Blake, jest kluczowym punktem skargi , jest ofiarą rządu. Ofiarą, którą mógłby być nasz ojciec, nasz dziadek, nasz wujek, a nawet my sami. Daniel Blake to mężczyzna około pięćdziesiątki, urodzony w XX wieku, kiedy jeszcze nie było smartfonów i nieznane było słowo „internet”.

Świat poczynił wielkie postępy, pozbył się papieru i zastąpił go monitorami. Daniel zostaje w tyle, nie może korzystać z komputera i nikt nie może go uratować. Jeśli nie wypełni formularzy, nie będzie mógł wydostać się z więzienia, ale przepaść cyfrowa nie zna rozpaczy. Zło ucieleśnia rząd, ofiarami są obywatele których nie był w stanie (ani nie chciał) chronić.

Poszukiwania pracy.

Przedmiotem skargi będzie znana nam wszystkim panorama, współczesne miasta jestem jest niesamowite w których zwykli obywatele cierpią okrucieństwo swoich rządów. Portret beznamiętnego urzędnika, który wykonuje swoją pracę, ponieważ nie ma innego wyjścia; człowiek, który utknął w świecie bezrobocia, chorób i biedy. Wszystko to przyniosło filmowi uznanie opinii publicznej i krytyków, a także Złotą Palmę na prestiżowym Festiwalu Filmowym w Cannes.

Krótko mówiąc, refleksja, którą prowadzi nas nigdy nie graniczy z obojętnością: wszyscy możemy być Danielem Blakiem. Wszyscy jesteśmy mimowolnie częścią systemu, który jest ślepy i głuchy na nasze potrzeby i który nie zawaha się nas opuścić, gdy nie będziemy już potrzebni, niezależnie od powodu.

Nie interesują się chorymi mężczyznami w średnim wieku, samotnymi matkami, osobistymi przeszkodami czy życiem prywatnym. Jedyne, co się liczy, to produktywność. Jeśli nie utrzymasz się na powierzchni, jesteś zgubiony; jeśli zostaniesz w tyle, rozpoczęcie od nowa będzie trudne.

Ponura sytuacja , może zbyt przygnębiające, ale prawdziwe ; stworzone z prawdziwego nazwiska i prawdziwej tożsamości. To jest portret, który robi Loach Ja, Daniel Blake.

Ja, Daniel Blake, żądam daty odwołania, zanim umrę z głodu.

-Daniel Blake-

Full Monty: przetrwanie bezrobocia

Full Monty: przetrwanie bezrobocia

Full Monty to brytyjski film z 1997 roku, wyreżyserowany przez Petera Cattaneo, z Robertem Carlyle, Markiem Addy i Tomem Wilkinsonem w rolach głównych.