Dzieci nie są kserokopiami swoich rodziców

Dzieci nie są kserokopiami swoich rodziców

Dzieci są - i jednocześnie nie są - przedłużeniem swoich rodziców . Są w tym sensie, że dziedziczą jej cechy fizyczne i psychiczne; nie są w tym sensie, że całość nie jest równa sumie części, dlatego każda jednostka jest unikalną kombinacją, którą należy szanować i szanować.



Niestety to rozróżnienie nie zawsze jest tak wyraźne, np niektórzy rodzice postrzegają swoje dzieci jako lustro, w którym chcą widzieć swoje odbicie w ten sam sposób. Wynik? Frustracja dla nas obu.

Obserwuj ich i słuchaj

Najlepiej zacząć, kiedy dziecko się rodzi , musimy postrzegać ją jako wyjątkową istotę z własną tożsamością, godną bezwarunkowej akceptacji. Korzystając z tej formy myślenia, bardzo ważne jest, aby obserwować, jakie są jego naturalne skłonności.





Lubi rysować? Wystaw go na doświadczenia, które pobudzają ten talent, takie jak kupowanie mu książek i materiałów do rysowania, zabieranie go na wystawy sztuki odpowiednie dla jego wieku, zapisywanie go na lekcje rysunku, ...

Ważne jest również, abyś prowadził dialog ze swoimi dziećmi, aby pomóc im odkryć najlepsze sposoby przekazywania ich talentów i trosk. . Wreszcie uznanie i chwalenie ich umiejętności i osiągnięć jest doskonałą zachętą do rozkwitu ich cennych naturalnych darów.



koniec miłości

Niespełnione marzenia

Od samego początku musisz uważać, aby nie rzutować niespełnionych pragnień na swoje dzieci. Na przykład są rodzice, którzy mają sfrustrowane marzenie o zostaniu sławnymi artystami i chcą je spełnić poprzez swoje dziecko. Następnie zmuszają go do codziennych lekcji aktorstwa, muzyki i tańca, zmuszając go do przesłuchań i innych rzeczy, które nie odpowiadają zainteresowaniom, umiejętnościom i powołaniu dziecka.

Jednak biegu natury nie można zmienić na zawsze, prędzej czy później natura wyjdzie i buntuje się. Ten bunt może przybierać różne formy, od problemów po pragnienie lub słabe wyniki w nauce, nadużywanie narkotyków, depresja i samobójstwa w najpoważniejszych przypadkach.

Prawda jest taka, że ​​nie ma potrzeby, aby Twoje dziecko tak bardzo cierpiało ... Po prostu pozwól mu być tym, czym chce, nawet jeśli nie pokrywa się to z tym, o czym marzyłeś dla Ciebie. Zamiast tego spróbuj ukierunkować swoje marzenia - historia jest pełna przykładów ludzi, którzy je stworzyli i urzeczywistniają je w każdym wieku.

Irytujące porównania

„Ma taki sam temperament jak jej dziadek” lub „jest identyczna ze mną: nie zna liczb” to przykłady typowych wyrażeń, które mogą ograniczyć oczekiwania, jakie mają wobec siebie dzieci. JEST, pomimo faktu, że istnieją oczywiste podobieństwa w ramach rodzina warto spróbować podkreślić to, co robi dziecko, jakby było to coś wyjątkowego i niepowtarzalnego . W ten sposób rozwiniesz jego maksymalny potencjał, nie sprawiając, że poczuje się niepotrzebnie duszony przez obce mu modele.

Chociaż może ci się to wydawać banalnym zwrotem, musisz pamiętać że dzieci nie są własnością ich rodziców, ale przywilejem, który jest im tymczasowo udzielany, aby pokierować nimi w wypełnianiu ich wyjątkowej misji na tym świecie. Z tego powodu, jakbyśmy otwierali małe pudełko niespodzianek, pozwalamy każdemu z ich talentów ewoluować, ufając im i pozwalając im stworzyć własną osobistą podróż ...

Zdjęcie dzięki uprzejmości Edgara Barany